Broekmans sinds 1923

In 1923 toog Sjraar Broekmans vanuit Panningen naar Venlo. De telg uit een ‘Kepelse’ bakkersfamilie had een vakopleiding gevolgd in de banketbakkerij. Het gevolg daarvan was dat hij alleen daarmee verder wilde. In de wetenschap dat de markt beperkt zou zijn en hij derhalve een groot afzetgebied nodig had trok Sjraar Broekmans naar ‘de grote stad’ Venlo. Broekmans Patisserie was een feit. Oorspronkelijk werd het bedrijf gevestigd in de Steenstraat in hartje Venlo. Al voor de oorlog floreerde de zaak maar uiteindelijk zorgde de bommenregen op de stad ervoor dat het pand aan de Steenstraat volledig werd verwoest. Een noodgedwongen verhuizing naar de Grote Kerkstraat was het gevolg. Zoon Harrie had zijn vader inmiddels te kennen gegeven de zaak over te willen nemen. Daarop werd hij naar Basel gestuurd om de fijne kneepjes van het vak onder de knie te krijgen. Zwitserland had in die jaren, net als nu nog, een reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, vakkennis en hygiëne. Gelouterd keerde Harrie terug naar Venlo voor de sprong in het diepe. Bij de overdracht kreeg Harrie een stapel rekeningen in de handen geduwd met een pakketje wisselgeld met de opmerking: “Begin maar!”. De stomverbaasde Harrie wist niet wat hij zag en vroeg: “Hoe moet ik dat betalen?” Het doodleuke antwoord “Morgen begin je toch te beuren!” kon de jonge Harrie in zijn zak steken. Met die woorden was de overdracht van de zaak beklonken en Harrie betaalde zijn vader tot diens dood wekelijks vijftig gulden. Natuurlijk kon Harrie Broekmans de rekeningen betalen en in 1959 bleek de winkel aan de Grote Kerkstraat te klein. Het pand van de buren werd aangekocht maar na verloop van tijd bleek zelfs het dubbele pand aan de krappe kant. Alle ruimtes waren optimaal benut en zelfs meer dan dat.

De afdeling chocolaterie huisde in de kelder, de opslag was op zolder. Het pand barstte uit zijn voegen. In 1965 besloot Harrie Broekmans de productie te verplaatsen naar de Veegtes, omdat verdere uitbreiding aan de Grote Kerkstraat onmogelijk bleek. Een forse stap want de organisatie en logistiek van het gehele bedrijf stonden op zijn kop. Uiteindelijk bleek de grote stap van de eigenaar aan te slaan, een duidelijk blijk van inzicht en durf.

Inmiddels wordt de organisatie geleid door de derde generatie Broekmans. Geert nam het bedrijf over van zijn vader. Niet op dezelfde wijze waarop deze het bijna een halve eeuw eerder deed. Geert Broekmans droomde van een carrière bij de bank. Hij sloot de MEAO succesvol af maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. “Het banketbakken zat me in het bloed” moet de huidige eigenaar constateren. Uiteindelijk volgde hij de vakschool in Voorhout, op advies van zijn vader, die meende dat hij wel iets kon opsteken van de Randstedelijke zakelijkheid. Hij werkte uiteindelijk bij maar liefst zeven leerbedrijven, o.a. in Nederland, België en Zwitserland, voor hij op eigen benen kon staan. Gemakkelijk had hij het in het begin zeker niet want managen, delegeren en motiveren, immens belangrijk voor het leiden van het bedrijf, had de jonge Broekmans nergens geleerd. “Door schade en schande ben ik wijs geworden” constateert hij tevreden anno 1998. Met recht want tegen het einde van het millennium is Broekmans Patisserie niet alleen een bedrijf met een voortreffelijke naam en een eminent product maar ook een een gestroomlijnde organisatie waarmee met een gerust hart de sprong naar de 21ste eeuw kan worden gemaakt. In de productie werkt Geert Broekmans niet meer. Dat kan niet, daarvoor heeft hij teveel tijd nodig voor de doorlopende vernieuwing en aanpassing van het bedrijf. Daarmee blijkt een van de lijfspreuken van vader Harrie weer zeer actueel zo is gebleken. En blijkt nog steeds: “Er zijn eigenlijk maar drie zaken aan de orde in het bedrijf: voorbereiding, productie en controle. De productie moet je aan anderen overlaten, voorbereiding en controle moet je zelf doen”. Een waarheid als een koe, zo is gebleken!

Preloader
Heeft u een vraag?